شنبه سیزدهم اسفند 1390
شهر شعر
و
حاکمیت شعر در حکومت شعر
نهادسازی نقطهی تمایز شعر حجم (Espacementalisme) با دیگر جریانات شعریست که به احداث ساختمان منجر میشود و ساکنینی را برای سکونت فرا میخواند. اهمیت ساختمان و نهادسازی در این مانیفست شاخصهی مهم و نقطهی افتراق آن است با هر دیگری و دیگرانی که در این حیطه زیست کردهاند تا پیش از آن. مدرنشدن و گرای هژمونی و خواست گروهشدن، هر چند تا حدودی ناموفق است اما پیشنهادی که این حلقه در ایجاد ساختمان و آن چیزی که مظفر رویایی از آن با نام synergism (همافزایی) یاد میکند، دوری از انفعال را مقرر میکند و خواست تن دادن و برخورد جمعیتی با و در حلقهای با ایدهای برسازنده. اجتماعیکردن و اشتراکگذاری ایده در شعر فارسی نقطهی تقابلیست با تمام تاریخ شعر و حاشیهنشینیها و ترمهای معهود دیگر. این علت همانی میشود که بر این عنوان نام اولین تجربه در رویکرد و ارائهی شعر شهری بنهیم و هر چه که تن به این حرکت گروهی و اجتماعی نمیدهد را در حاشیهی آن قرار دهیم. اما چیزی که این اشتراکگذاری کم دارد، اشتراک در لحظهی سرایش است و تاکید گذاردن بر آن.
شعر (share) و لحظهی سرایش باید از انزوا خارج شود و این ایدهی ماست که قرار خواهد شد ما را از این ترم به نقطهای در اعماق و حجمی دورتر پرتاب کند. با این تعاریف به رویکردهای حاشیهای یا خواستهای حاشیهنشینانه نمیتوان عنوان شهری داد و با همان عنوان حاشیهنشینی شناخته خواهند شد یا فیالمثل وضعیت زیست فاضلابی را با همین عنوان میشود شناخت و نمیتوان به موشهایی که درون فاضلابهای شهری زیست میکنند گفت شهری و در تعاریف اجتماعی آن نیز چنین است که به موجوداتی که زیستهای اجتماعی دارند و آن را تجربه میکنند -مثل خرگوش- را نمیتوان اجتماعی شهری محسوب کرد و مفروض گرفت. اجتماع شهری تابع یکسری مفاهیم است که با آن تعاریف نهاد شعر حجم نیز تنها پیشنهاددهندهی این ترم است و نه نمونهی آن، چراکه در نهادسازی به وضعیتی ولایت فقیهی منجر شد در نهایت و یک نام را از خود بر جای گذارد و دیگران را از معرکه به در کرد و یا به در رفتن.
حبس
نکتهای در جریان اندیشیدن و خلاقیت هنری واجد اهمیت است که روان در حبس و جداافتادگی از جمع است که متمایز میشود و فراخواندن این وجود منفرد به درون تشکل، او را از شکل میاندازد و به یک تن اثیری مبدل میکند که در تجمع، شکل جمع میگیرد و بدل به خود ِ جمع و آن قرار یکّه میشود.
بداهه زمینه است و ضمیر. زمینهی تعریف ضمایر. فرابداهه به تعبیر هایدگر قرار خود را بر ایجاد زمینه (ground) میگذارد و نقطهی آغاز تمام ادراک ما از هستی میشود برای شناخت از او و زمینهی بنای ساختمان. ساختمان شعر (share).
این یادداشت پیش از این در تاریخ سهشنبه یکم شهریور در نشست چهل و هشتم ع قرائت و در اولین جزوه شعر(share) که با عنوان « در یک» منتشر شد نصب گردید.